خطبه - 183 از خطبه‌هاى امام ( ع ) ( 355 ) كه در باره قدرت پروردگار فضائل قرآن و توصيه به تقوا ايراد فرموده است . خداوند بزرك ستايش ويژهء خداوندى است كه بدون ديده شدن شناخته شده و بى هيچ زحمت و مشقتى آفريننده است ، با قدرتش مخلوقات را آفريد ، با عزتش گردن كشان را بنده خويش ساخت و با وجود و سخايش بر همهء بزرگان برترى جست ، همو است كه دنيا را مسكن مخلوقش گردانيد و رسولانش را به سوى جن و انس مبعوث ساخت ، تا پرده از چهره ( زشت ) دنيا براى آنها بر گيرند ، و آنان را از زيانهايش بر حذر دارند ، ( و در بى وفائى دنيا و پستى زرق و برق و تجمل پرستىاش ) براى آنان مثلها بزنند ، و عيوب دنياپرستى را به آنها نشان دهند ، و آنچه را كه مايهء عبرت است از تندرستيها و بيماريها كه متعاقب يكديگرند و حلال و حرام آن پى در پى ياد آورشان شوند ( و اين درسهاى عبرت آور را بدون وقفه بر آنها بخوانند ) و آنچه را كه خداوند به مطيعان و عصيانگران از بهشت و دوزخ ، و احترام و تحقير به آنان وعده فرموده است بر ايشان بازگو كنند . ستايش مىكنم او را تا به او تقرب جويم ، همان گونه كه خود از بندگانش خواسته ، براى هر چيزى اندازه‌اى و حدود و هدفى ، و براى هر اندازه و هدفى اجل و سر آمدى ، و براى هر اجلى ، حسابى مقرر داشته است . قسمتى ديگر از اين خطبه در فضائل قرآن قرآن فرمان دهنده‌اى است باز دارنده ، ساكتى است گويا ! و حجت خداوند است . بر مخلوقش ، خداوند پيمان عمل به قرآن را از بندگان گرفته ، و آنان را در گرو دستورات آن قرار داده ، نورانيت آن را تمام ، و دينش را با آن كامل ساخته است . و پيامبرش را هنگامى از اين جهان برد كه از رساندن احكام و هدايت قرآن به خلق فراغت يافته بود بنا بر اين خداوند را آن گونه بزرك بشماريد و تعظيم كنيد كه خود بيان كرده . . .